Bye bye koffie
Bye bye koffie

Bye bye koffie

Ik denk dat ik inmiddels al zo’n 16 jaar koffiedrink, vanaf m’n 15e. En daarbij, zeker de laatste 13 jaar, nooit langer dan 2 dagen zonder heb gedaan. Tijdens zwangerschappen minderde ik flink, van 6 na 2 koppen koffie per dag. Dat leverde me dan een paar dagen hoofdpijn op. Maar verder gaf koffie me vooral veel positieve dingen.

Wat is er veranderd? Sinds ik ruim een jaar geleden een traumatische gebeurtenis doormaakt, ben ik erg gevoelig op veel dingen. Zo ook op koffie. Omdat ik anders niet meer sliep, of me erg onrustig voelde, heb ik mijn koffie al teruggebracht tot meestal 1 kop koffie in de ochtend. Op een zonnige zondagochtend schoot het me opeens te binnen: als de 2e t/m de 6e kop koffie effect heeft, kan het dan ook niet zo zijn dat de 1e kop koffie óók een merkbaar effect heeft? Wat gebeurd er als ik die ook weglaat? Zo geschiedde. Op deze zonnige zondagochtend besloot ik de koffie over te slaan en te gaan ervaren wat het met me zou doen. Zonder voorbereiding. Zonder in te lezen over mogelijke bijwerkingen. Little did I know.

Dag 1:

Oh wat ruikt de koffie van m’n man lekker. Ik besluit nog één afscheidslok te nemen. Dat was het dan. Ik voel me aan het eind van de ochtend al best moe en duf, dus ik ga lekker even naar bed. Daar lukt het me zowaar om een dutje te doen! Iets wat me anders nooit lukt overdag. Later in de middag gaan we naar een verjaardag. Waar me dit normaal altijd een gevoel van spanning en onrust geeft, voel ik me nu super relaxt. Zonder dat ik het door heb zitten we bijna 4 uur op de verjaardag. Hmm, dit belooft veel goeds. Enthousiast door naar dag 2.

Dag 2:

Ik ben doodmoe. De hele dag. Er komt niets uit m’n handen, ik sleep me de dag door. Dit is ook de dag dat ik besluit om toch maar eens te lezen waarom ik er goed aan doe om te stoppen met koffie. Ik heb de motivatie hard nodig. Ook lees ik over de bijwerkingen. Dat het tot 2 weken kan duren voordat die verdwenen zijn. Twee weken! Maar dat ergste meestal op dag 2/3 is. Het valt me mee dat ik in ieder geval geen hoofdpijn heb. Dit is dan misschien toch omdat ik meestal nog maar 1 kop dronk. Maar verder voel ik me slecht. ‘s Avonds komt daar ook nog een opgejaagd en angstig gevoel bij. Het gevoel dat ik juist wil verminderen door te stoppen met koffie. Maar goed, nog even doorbijten.

Dag 3:

Ik word ontzettend raar wakker. M’n ogen blijven draaien, terwijl ik al wakker ben. Hier wordt ik super duizelig van. Na een uur zakt de duizeligheid gelukkig, maar de rest van de dag ben ik wel moe. Ietsje minder moe als gisteren. Dat wel. Hoopvol en tegelijk een beetje bang ga ik slapen. Deze ‘draai-ogen’ zullen toch geen standaard worden bij het wakker worden?

Dag 4:

Moe.

Dag 5:

Vandaag ben ik iets minder moe. Fijn, mooi moment om even wat werkzaamheden op te pakken. Maar ik merk dat m’n concentratie ver te zoeken is. Waar ik voorheen direct in een hyperfocus schoot, dwaalt mijn brein nu alle kanten op. Dat was nu ook niet helemaal wat ik zocht. Hopelijk trekt dit nog bij.